Tagarchief | Jack

Spijt…

Spijt is de ergste pijn die je kan hebben” wordt er weleens gezegd. Tenminste als de spijt die je betuigt eerlijk en oprecht is. Als iemand tegen mij zegt dat hij of zij spijt heeft voor iets wat nadelig voor mij is geweest, dan moet ik er een gevoel bij hebben. Een gevoel dat het “sorry” eerlijk en oprecht is. En dan ben ik écht een persoon die deze excuses zal aanvaarden, want ik ben geen persoon die al te lang met wrange of haatgevoelens rond gaat lopen. Ik geef personen graag een tweede kans.

Ik heb onlangs de rechtszaak bijgewoond van *Jack*, mijn vriend die is neergestoken, en uiteindelijk aan zijn verwondingen is gestorven in de Eindhovense uitgaansgelegendheid Club Seven. Het heeft toentertijd veel stof doen opwaaien in Eindhoven en omgeving, en deze zaak heeft veel in de belangstelling gestaan van de media.
Iets waar ik nog steeds achtersta, want élk slachtoffer van zinloos geweld is er één teveel. Het MOET onderhand maar eens ophouden met geweld in het uitgaansleven, en dat er grenzeloze personen zijn die onder invloed van teveel drank en drugs zich mengen onder uitgaanspubliek dat alleen maar gezellig een avondje wil gaan stappen.
Want dat was het. Een gezellig stapavondje, zoals wij dat wel vaker deden. Helaas is dat stapavondje veranderd in een nachtmerrie, en waar ik nu nog steeds de nasleep van ondervind.
En ik niet alleen. Wij als vriendengroep missen een belangrijke schakel, een gangmaker, een persoon die er altijd voor iedereen was; kortom een échte vriend. En wat te denken van de naaste familie? Zij missen Jack ook nog elke dag. Zij zijn een zoon, een broer en een neefje kwijt. Nee, de dader heeft een gat geslagen wat nooit meer opgevuld zal kan worden. En iedereen die in zijn nabije omgeving verkeerde moet op zijn eigen manier een weg zien te vinden om dit verlies te verwerken. Lees verder

Advertenties

Vergiffenis…

” Nothing emboldens sin so much as mercy“, oftewel; “niets moedigt zonde zo zeer aan als vergiffenis“. Aldus William Shakespeare, één van de grootste dichters uit de 16e eeuw.

Ergens ben ik het wel eens met deze uitspraak. Ik ben namelijk van mening dat je mensen, ongeacht wie het zijn moet kunnen vergeven.  Op zich ben ik een persoon die mensen redelijk snel kan vergeven. Niet dat ik vaak confrontaties heb met personen, maar als ik ze heb dan kan ik redelijk snel over mijn hart strijken en zorgen dat het weer goed komt.
Afgelopen week is de pro- formazitting geweest van Jack, en de verdachte heeft om vergiffenis gevraagd.
“Tja”, was mijn eerste gedachte toen ik het bericht las. En redelijk snel veranderde mijn “tja” in boosheid. Want ik vroeg me direct af of dit niet ingefluisterd is door zijn advocaat? Puur en alleen om goodwill te kweken naar de openbaar aanklager.  Lees verder

Een mooie ster

Alweer een maand geleden, wat gaat de tijd toch snel
Voor mij lijkt er nog maar een week voorbij dat je tegen me zei:
“laten we weer eens gezellig een pilsje gaan pakken, en toosten op het leven
En ouderwets dansen, lachen, drinken én onze glazen laten klinken” 

Die avond hebben wij inderdaad gedaan wat wij altijd deden. Samen lachen, samen dansen, en met mooie meiden sjansen 
Ik hoor je nog lachen, en als ik mijn ogen sluit zie ik je nog staan
Jij, mijn maatje, mijn gabber, mijn partner in crime… iets wat nooit voorbij mocht gaan
Ik ben bij je gebleven tot de laatste seconde, en uiteindelijk alles gedaan wat we maar konden 
Helaas heeft het niet zo mogen zijn, en ben jij nu een mooie ster die op ons schijnt
Een hele mooie ster die nooit meer verdwijnt

In ieder geval zal jij altijd in onze harten blijven voortbestaan, en zullen we aan je denken bij iedere traan die nog gaat vloeien bij de herinneringen aan jou 

Jack, voor altijd… als je maar weet dat ik van je hou ♥

 

Na chaos komt orde…

De afgelopen weken zijn omgevlogen, en ik ben blij dat er nu een rustigere tijd is aangebroken. De woelige weken die mijn vrienden, en ik achter de rug hebben wens ik niemand toe.
Afgelopen week kreeg ik regelmatig de vraag van personen die overal wat verder vanaf staan, of ik het hele gebeuren al een plaatsje heb kunnen geven?
En eerlijk gezegd vind ik dat een retorische vraag. Aankomende zaterdag  is het alweer 4 weken geleden dat Jack is overleden. Als ik daar dan een week vanaf haal, waarin we heel veel hebben moeten regelen; kan ik alleen maar zeggen dat ik in de afgelopen 3 weken weinig tot niks heb kunnen verwerken.
De laatste paar weken ben ik van het ene “leuke” dingetje in het andere gevallen. Puur en alleen om afleiding te hebben, en om bezig te zijn.  Lees verder

Kleine selectie media omtrent Jack op een rijtje

Bij deze een kleine selectie media omtrent de dood van Jack.

*LINK* SBS6 (Hart van Nederland)

Op deze *LINK* staat ook meer video & audio materiaal. ( Omroep Brabant)

Audio *LINK*  (Ochtendshow 3 FM Giel Beelen, vanaf 01:57:15)




Klik op afbeelding om te vergroten (Eindhovens Dagblad 4-11-2011)

Boosheid, positiviteit en veiligheidsglas

,,Ben je boos, Maikel?” Een vraag die me de afgelopen week regelmatig gesteld is.
Eerlijk gezegd weet ik niet wat voor gevoel er op dit moment overheerst. Want als iemand mij vraagt hoe het met me gaat, kom ik niet verder dan een: ,,Mwuah, het gaat wel.”
Na een woelige week is er een week aangebroken van een hoop “ups and downs”. Het besef dat Jack er niet meer is  begint langzaam te komen, en ik probeer zoveel mogelijk het gewone leventje op te pakken.
Af en toe dwalen mijn gedachten af, en zo stond ik afgelopen week  in één keer achter de balie van de vleesafdeling in de plaatselijke Albert Heyn. Ik schrok op uit mijn gedachten, omdat een stem me vroeg of ze me ergens mee kon helpen. Op zich is het wel komisch, en ik vraag me af wat die dame achter de balie gedacht moet hebben?  Lees verder

Voor altijd in ons hart…

Jack is dood. Jack, één van mijn beste vrienden is dood. Als ik deze twee zinnen zie, staat het er wel heel erg cru. Maar toch is het zo. ( Link ) Ik kan het helaas niet mooier maken dan het is.
De afgelopen week is de tijd ontzettend snel gegaan. Uren leken minuten, en minuten leken seconden. En voordat ik het in de gaten had, was er al weer een week voorbij.
Ik (wij, als vriendengroep) zijn dan ook ontzettend geleefd. Alles gebeurde op de automatische piloot, en ook de enorme media aandacht heeft zo zijn sporen nagelaten.
Oké, wij hebben bewust de pers opgezocht maar wij hadden niet gerekend op zoveel media aandacht. Maar wij hebben geen spijt, want het was onze bedoeling om een discussie op gang te brengen. En dat “zinloos” geweld weer eens onder de aandacht gebracht werd.  Maar het uiteindelijke doel is nog niet bereikt, en er zal ook zéker een vervolg komen. Maar op dit moment willen we even rust, en alles op ons in laten werken. Want we zullen toch de tijd moeten nemen om het hele gebeuren te verwerken.
Want voor mij is alles nog steeds onwerkelijk, en dat zal mijn inziens nog een tijdje kunnen duren.

Afgelopen week heb ik veel steun gehad van mijn vrienden en familie. Dat heeft me erg goed gedaan, en het is fijn om te beseffen dat ik gelukkig mag zijn met zulke vrienden en familie. Natuurlijk ben ik me hier altijd al van bewust geweest, maar door tegenslagen leer je pas je échte vrienden kennen. En ik kan nu oprecht zeggen dat ik échte vrienden heb. Ik ben ontzettend trots op ze, en iedereen heeft zonder discussie zijn of haar taken op zich genomen. In één woord: “Geweldig!”

En wat nu? Komt nu het zo bekende “zwarte gat?” Breekt er nu een tijd aan dat ik af en toe alleen moet zijn met mijn eigen gedachten, en dat ik de tijd moet nemen om het verlies op me in te laten werken? En dat “tijd” altijd alle wonden heelt?
Eerlijk gezegd heb ik daar geen zin in. Ik heb geen zin om gehoor te geven aan de bestaande clichés, want ik heb namelijk een hekel aan clichés. Wat dat betreft laat ik alles maar op me af komen, en ga het schaamteloos tegemoet. Want lachen mag, dus ik ben van mening dat huilen ook mag. En gelukkig heb ik veel schouders om me heen waar ik af en toe op mag leunen, en huilen. En naar gelang de tijd verstrijkt, en de acceptatie er zal zijn; zal het verdriet plaats gaan maken voor de mooie herinneringen aan Jack. Want er zijn alleen maar mooie herinneringen….

De leegte zonder jou 
is met geen pen te beschrijven
De leegte zonder jou
zal altijd bij ons blijven
Maar veel fijne herinneringen
verzachten onze smart
Voorgoed uit ons midden
Maar altijd in ons hart