Vriendschap, liefde & kwetsbaarheid

Soms kom je iemand tegen in je leven waarvan je direct denkt “Wow, hij of zij is het voor mij”. Dat je direct een klik hebt, en dat je samen een band krijgt die niet uit te drukken is in woorden maar alleen in gevoel.
Een band die zó ontzettend sterk is dat buitenstaanders het gevoel hebben dat ze teveel zijn als ze zich in jouw nabijheid begeven als je bij die ander bent.
Het is fijn om zo’n band met iemand te hebben. Dat je het gevoel hebt dat je altijd bij die ander terecht kan, en dat je helemaal jezelf kan zijn bij die persoon.
Want wie heeft nou niet het verlangen om iemand te hebben waarbij je hélemaal jezelf kan zijn? Met al jouw kwetsbaarheden die je bezit? Het is namelijk ontzettend moeilijk om je kwetsbaar op te stellen bij een ander, en dat die ander dat ook begrijpt. 

Persoonlijk gezien heb ik erg veel moeite om mezelf kwetsbaar op te stellen, en heb ik de neiging om me beter voor te doen dan dat ik me voel. Er zijn maar weinig personen waarbij ik me écht kwetsbaar durf op te stellen, en dat is misschien maar goed ook.
Het afgelopen jaar heb ik geleerd om mezelf kwetsbaar op te stellen, en ik heb geleerd om te kunnen uiten hoe ik me écht voel. Want het is ontzettend lastig om woorden te kunnen geven aan gevoel. Het gaat vaak “goed”, of “slecht” maar tussen “goed” en “slecht” zitten nog veel meer gevoelens.
En het werkt ontzettend frustrerend om een bepaald gevoel te hebben, en dit niet te kunnen uiten. Ik heb geleerd om personen tot een bepaalde hoogte toe te laten, en dat heeft mij meer bewustwording bijgebracht. Ik ben meer naar mezelf gaan kijken, en bewuster geworden van de dingen die ik doe. Ook al is het vaak frustrerend geweest om constant mijzelf de vraag te stellen “waarom ik bepaalde dingen doe, en wat de eventuele gevolgen zouden kunnen zijn?” En de meest lastige vraag; “wat voel ik nu eigenlijk?”
Voor mij persoonlijk hebben al deze vragen mij ontzettend veel opgeleverd, en ben ik zelfbewuster gaan leven. Ik kan beter mijn grenzen aangeven, en ik heb meer aandacht voor mijzelf. Want ik ben degene die uiteindelijk met mezelf moet leren leven. Ik leef namelijk niet voor anderen, maar voor mezelf.
Dit klinkt erg egoïstisch, maar dat is het niet. Ieder mens streeft namelijk naar geluksmomentjes, en ieder mens is op zijn eigen manier egoïstisch.
Daar is mijn inziens niks negatiefs aan, want ik zorg namelijk voor mezelf. En natuurlijk verlies ik daarbij anderen niet uit het oog. Het is een balans die ik uiteindelijk gevonden heb.

Het zit in mijn karakter om voor anderen te zorgen, en dat ik er voor anderen wil zijn. En ik kon hierin enorm doorschieten, omdat ik om diegene gaf. In het verleden heb ik mijzelf daarbij weggecijferd, en stond ik uiteindelijk met lege handen. Want die ander was zijn problemen kwijt, en ik zat uiteindelijk nog met mijn eigen problemen. Adviezen die ik een ander gaf, kon ik op een of andere manier niet toepassen op mezelf. Ik heb hier anderen voor nodig gehad, en dat heeft mij ontzettend geholpen. Het is fijn om begrip, herkenning en aandacht te krijgen.
Het afgelopen jaar heb ik dan ook geleerd om voor mezelf een grens te trekken, en bepaalde gevoelens van anderen niet mijn gevoelens te maken. En ik moet eerlijk toegeven dat dit mij ontzettend veel rust brengt. Het gevoel van een ander ook bij die ander te laten, en het niet weg willen maken. Want waarom zou ik me niet verdrietig mogen voelen, en waarom zou ik geen gevoelens mogen hebben waar ik geen woorden aan kan geven?
Die gevoelens zijn er, en die gevoelens heb ik dan ook te accepteren. Want altijd blij en vrolijk is geen enkel persoon op deze aarde, en dat is dan ook een utopie.

Echter kan ik niet bij iedereen écht mijn emoties laten zien, want het kost mij nog steeds erg veel moeite om me kwetsbaar op te stellen bij een ander.
Ik moet me vertrouwd voelen bij die ander, en ik heb daar voor mezelf een onzichtbare lijn in.
Degene die over deze onzichtbare lijn komt vertrouw ik voor meer dan 100 %, en daarbij kan ik écht mezelf zijn. Het is best angstig om te ervaren hoe het is als iemand over deze lijn heen komt.
Ik heb dan de neiging om die ander af te gaan stoten, omdat die ander té dichtbij komt. Voorheen deed ik ook alles om die ander zo ver mogelijk van me vandaan te houden, en daar ging ik best ver in. Bijvoorbeeld in één keer het goede contact te verbreken, omdat ik niet overweg kon met de gevoelens die ik had. Letterlijk weglopen van de persoon die mij kon raken, en die mij misschien zou kunnen kwetsen.
Nooit heb ik stilgestaan bij het feit dat ik door zo’n actie de ander ook zou kunnen kwetsen. Mijn doel was om zelf niet gekwetst te worden, en daar moest alles voor wijken.

Ik ben me er nu bewust van dat ik hierdoor veel mensen heb gekwetst, en ben verloren. Puur en alleen door mijn gedrag.
En bij sommige personen heb ik er ook een schuldgevoel aan overgehouden, maar ik heb het leren accepteren en dat werkt voor mij als een bevrijding.
Wél heb ik me voorgenomen, dat ik de persoon die ik nu dichtbij heb laten komen niet meer ga afstoten en er voor zal zijn zonder mezelf uit het oog te verliezen. Want ik wil geen schuldgevoelens meer, want spijt is voor mij een ontzettend rotgevoel.

Eerlijk gezegd gun ik iedereen een moment voor zichzelf. Een moment waarbij je écht kritisch naar jezelf durft te kijken, en stil durft te staan bij wat je écht voelt en wat je écht wil. En dat je daarbij bewust wordt van je eigen functioneren. En al deze gevoelens durft uit te spreken naar een persoon die dicht bij je staat. Dit kan je partner zijn, familielid, een ontzettend goede vriend/vriendin of iemand waar je écht om geeft.
Want helaas zit de wereld tegenwoordig zo in elkaar. Men werkt, en wil carrière maken maar vergeet daardoor zichzelf. En natuurlijk is carrière maken en geld verdienen belangrijk, want geld maakt het leven gemakkelijker. Maar vergeet daarbij jezelf niet. Want ik vraag me af of je daardoor gelukkig kan zijn met je zelf? Helaas denk ik van niet…

Voor degene die écht in mijn hart zit, en die ik het afgelopen jaar heb toegelaten:

Al zou de klok stoppen met tikken, zouden wij doorgaan met leven
Al zou jouw hart niet meer ontvangen, zal ik toch alles aan jou geven
Al zou jij verdrinken van verdriet, ik houd jouw hoofd boven water
Al zou jij niets meer willen zijn, 
zou ik jou nooit laten gaan

Al zou jij tranen laten vallen, 
zal ik ze voor je beschermen
Al zou jij vragen om minder, 
geef ik jou toch het allerbeste
Al zou jij doodgaan van verdriet, 
is het jouw ziel waar ik van hou
Al zou jij ooit jezelf kwijt raken, hou ik altijd nog van jou

Liefs,

Maikel

Advertenties

4 thoughts on “Vriendschap, liefde & kwetsbaarheid

  1. Ik kan dat maar bij 3 personen Mijn man, vader, broer tegenover de anderen ben ik altijd de vrolijke harde tante. En je vriendinnen dan? En waarom kies je ervoor je zo bij anderen te gedragen? Ja ik ben wel assertiever geworden. Maar ik kan ook dingen zeggen zonder de ander te kwetsen. Dus zeggen wat ik op mijn lever heb zonder afbreuk te doen aan relatie. Wat vooral belangrijk voor mezelf is, is dat ik mijn gevoelens kan meegeven aan de andere persoon. Dat lucht op, want dan ligt ‘de bal’ weer aan de andere kant. En inderdaad, ik praat ook veel meer… vroeger wist ik mezelf niet eens te verwoorden. Ik heb geleerd dat niets gek meer is. Hollanders hebben het ook niet altijd gemakkelijk gehad in jeugd etc. uiteindelijk verschillen we niet veel. Als er zich een situatie voor doet; soms kan ik direct zeggen wat ik wil, soms heb ik effe tijd nodig om alles te laten bezinken, er over na te denken etc. maar ik heb geleerd hier altijd op terug te komen. Of het nu naar is om te doen of niet. Ik heb die drempel overwonnen… en ik heb ervaren dat dit hele cruciale gesprekken zijn. Op mensen die heel dierbaar voor me zijn kan ik in eerste instantie emotioneel reageren, maar als ik het terug geordend heb in mijn hoofd kan ik hier weer op terug komen en ook zeggen waar mijn gevoel vandaan komt. Ik heb geleerd mijn gevoelens te ‘accepteren’ te omarmen ipv ertegen te vechten. Het klinkt allemaal heel mooi.. Maar soms zijn gevoelens ongrijpbaar… Moeilijk te omschrijven of weet je niet goed waar ze vandaan komen..wat doe je dan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s