Gevoelens…

Hij ligt op bed, starend naar het plafond en verdiept in zijn eigen gedachten. “Waarom zijn dingen gelopen zoals ze zijn gelopen? Waarom is hij degene die zich druk maakt over de kleine dingetjes? Dingetjes waar ieder ander zich niet eens druk over zou maken? Waarom voelt hij zich het ene moment hartstikke opgetogen, en opeens hartstikke somber?”
Het verwart hem af en toe, en waarom is het voor sommige mensen moeilijk te begrijpen wat er in hem omgaat? Men probeert hem te begrijpen, maar toch heeft hij het gevoel dat het op een af andere manier niet lukt. 

De “waarom- vragen” malen meerdere malen per dag door zijn hoofd, en de antwoorden zijn vaak moeilijk te krijgen. Hij begrijpt heel goed dat er op heel veel vragen geen antwoorden zijn, en dat hij zal moeten accepteren dat sommige dingen zo zijn. Maar toch is het gevoel van acceptatie ver te zoeken, en dat het een proces zal zijn dat zijn hele leven voort zal blijven duren.
Ook zijn stemmingswisselingen zijn voor hem moeilijk te begrijpen. En al helemaal voor zijn omgeving, vaak doet hij zich beter voor dan dat hij zich voelt. Gewoon om er vanaf te zijn, en geen vragen te krijgen van zijn omgeving. Want praten over zijn gevoelens is moeilijk, want zijn omgeving begrijpt hem toch niet. Althans, niet het gevoel wat er in hem omgaat. Want zeg nou eerlijk; niks is zo moeilijk om gevoel in woorden om te zetten.
Op dit moment is hij bezig om zijn leven op de rit te krijgen, en te leren omgaan met alles wat hem bezig houdt en vaardigheden te krijgen. Af en toe is het erg confronterend, maar de herkenning die hij krijgt is positief. Hij heeft altijd een gevoel gehad dat hij “anders” is dan anderen. Waarom dit is, heeft hij zelf geen antwoord op.

Hij zal aan zichzelf moeten werken, en zichzelf voorop proberen te zetten. Ook al is het moeilijk, omdat er anderen zijn die hem nodig hebben. Maar het aankomende jaar wordt zijn jaar, en invloeden van buitenaf zijn daarbij moeilijk te combineren. Hoe lastig dit ook is, omdat hij er altijd voor anderen is geweest. Maar hier zal hij een balans in moeten leren vinden.
In ieder geval wil hij nooit meer depressief zijn, want dit is het ergste gevoel wat hem ooit is overkomen. Wat dat betreft is de eerste stap gezet, en ook al zullen er vele tijden van tegenslag komen; hij is ervan overtuigt dat uiteindelijk alles op zijn plek gaat vallen. En dat hij krijgt waar hij al zolang naar op zoek is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s