Wat nou “jeugd van tegenwoordig?”

♫Tring Tring♫ Mijn pas gemaakte fietsbel rinkelt, want ik wil er langs. En ja, ik heb haast! Voor mij fietsen twee mensen, en van de achterkant te zien schat ik ze zeker 75+. Ik bedacht me nog dat mijn oma op die leeftijd vast zat aan haar rollator. Deze mensen, ja ik vermijd het woord ‘oudjes’, waren nog behoorlijk actief voor hun leeftijd.
Schijnbaar hebben ze me niet gehoord, dus ik bel nog een keer. ♫Tring tring♫ Geen reactie. Ik wil schreeuwen dat als je te doof bent om een bel te horen, je waarschijnlijk ook het geluid van een claxon zult missen én je dus een gevaar bent op de weg. Maar ik houd me in. Dit zijn mensen op leeftijd, en die moet je met respect behandelen. Dus nogmaals:  ik houd me in.

Nogmaals tringen? Nee, dat heeft toch geen zin. Dus schraap ik mijn keel, hoest een paar keer en maak nog wat vage geluiden waarvan ze toch wel iets moeten oppikken. Maar nee, nog steeds fietst het oude paar traag en sloom naast elkaar en bezetten nóg steeds het hele fietspad.  Maar ik houd me in.
Als laatste hulpmiddel probeer ik het dan maar te vragen:  “Ehh… meneer, mevrouw, zou ik er alstublieft even langs mogen?” Geen reactie. Ik wil schreeuwen over de nieuwste aanbieding van Schoonenberg Hoorcomfort, maar ik houd me in. Ik schraap nogmaals mijn keel en herhaal: “Meneer, mevrouw, zou ik er even langs mogen?” Nu kijkt de man om. Bijna boos kijkt hij me aan. Dan schuift hij een klein beetje opzij en snauwt beledigd: “Je kunt ook gewoon bellen, hoor!”

Ik kon hem wel wurgen. Ik heb haast, en ik moet er langs. Maar meneer heeft besloten om daar te gaan fietsen, zijn gehoorapparaat thuis te laten en zo al het verkeer op te houden. Dat hij daar mensen mateloos mee irriteert weet hij, maar het kan hem simpelweg niets schelen. Ik knijp mijn vuisten samen. “Niet doen, Maik!  Niet doen!”,  zeg ik tegen mijzelf. Ik slik nogmaals, terwijl de man mij nog steeds beledigd aankijkt. “Ik heb ook gebeld, maar volgens mij hoorde u het niet” probeer ik hem vriendelijk uit te leggen. “Hoorde ik het niet?”, zijn ogen spuwen vuur, “Wil jij zeggen dat ik het niet heb gehoord!? Jij hebt niet gebeld, anders had ik het wél gehoord!” Ik zucht diep. “Oké, meneer. Wat u wilt,  fijne dag nog verder” en ik fiets ze voorbij. Ik hoor hem op een afstand mopperen tegen zijn vrouw over “de jeugd van tegenwoordig”.

“Wat nou de jeugd van tegenwoordig?” De bejaarden van tegenwoordig eisen respect van de jeugd, maar waar is hun respect gebleven!? Gaat het in de wereld niet om wederzijds respect? Natuurlijk sta ik op in de trein, of bus voor bejaarden en ouderen. Zoals ik dat heb geleerd en zoals het ook hoort. Maar wat krijgen wij, de jongeren, de jeugd, de maatschappij van de toekomst ervoor terug? Een oude man die voordringt bij de kassa. Nee, ik zeg er niks van want ik ga geen ruzie zoeken met een oude man. Maar is het dan maar normaal wat hij doet? Hij schreeuwt tegen de caissière dat ze het vlees godverdomme in moet pakken, ze slikt haar bezwaren in en pakt het vlees in. Is dat normaal? Waar gaat het heen met de bejaarden van tegenwoordig?

Een heropvoedingskamp voor bejaarden zou misschien een oplossing zijn, maar ik denk dat er weinig tot geen bejaarden zijn die hiermee zouden instemmen. De bejaarden van tegenwoordig denken dat ze zoveel respect verdiend hebben door gewoon oud te zijn. En dat ze iedereen kunnen behandelen zoals zij dat wensen. Nou ik pik het niet meer, de jeugd van tegenwoordig verdient ook respect. Dus voortaan netjes achteraan in de rij aansluiten, en gewoon je gehoorapparaat in als je gaat fietsen. En ook netjes aan de kant gaan als iemand belt,  en daarnaast mensen vriendelijk in plaats van ze arrogant en zelfingenomen te woord staan. Naast een bejaarde, ben je tenslotte ook gewoon een mens. Net als ik.

Advertenties

5 thoughts on “Wat nou “jeugd van tegenwoordig?”

  1. Pff, ik weet er alles van. Want op mijn werk (horeca) willen die “oudjes” ook wel eens heel vervelend zijn! Ik kan me er mateloos aan ergeren. Ik denk dat ze verbitterd zijn en het daarom maar een beetje op de jeugd van tegenwoordig afreageren.

  2. Hahahaha, mooi verhaal! Hier in de stad is een mevrouwtje wat gewoon oversteekt zonder op of om te kijken, zo van: ze stoppen toch wel. Levensgevaarlijk. toen ik haar daar een keer op aansprak zei ze: ze remmen wel hoor, wie wil mij nu over de motorkap? Dus ik zei, maar wat als ze niet op tijd kunnen stoppen? O, ze stoppen altijd hoor! was de reactie. Ik ben de discussie maar uit de weg gegaan, maar als ik haar zie oversteken hou ik mijn hart vast. Kan ik haar opgeven voor de eerste kampweek?

    • Hahaha! Ja, die oudjes die kunnen er wat van! Ik was vanmorgen ook heel erg gepikeerd, omdat ik aan de late kant was en anders te laat op mijn werk zou komen. Maar jouw voorbeeld is al een goede eerste kandidaat voor de ouderen kampweek! 😉

  3. Pingback: Tweets that mention Wat nou “jeugd van tegenwoordig?” « De visie van Maikel -- Topsy.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s