Een nieuwe ontmoeting

Voor even ben ik weer terug bij af. Liggend op mijn rug in het gras, starend naar de sterren die fonkelen in de nacht.
Je bent er niet, en ik voel me verdrietig. Jouw vlucht in de duisternis staat nog op mijn netvlies. Je blonde haren wapperend in de wind achter je aan.
Ik denk na over het feit dat dit zo niet door kan blijven gaan. Het is immers geven en nemen, willen we schouder aan schouder staan.
Het lijkt wel of de wind me influistert dat dit misschien de beste beslissing is.
Maar toch vind ik het lastig. Ik wil nog zoveel met je praten, met je in het gras liggen en in je ogen kijken.
Keuzes maken blijft moeilijk.

Ik denk terug aan de eerste keer dat ik je zag. Staand onder die grote boom, starend naar mij. Dat je naast me kwam liggen, en ik verdronk in je mooie ogen.
Nu weet ik het zeker. Ik wil dat je bij me blijft, en dat je voor me kiest. Laat de wind maar fluisteren!
Ik sluit mijn ogen en zie je weer rennen…… voor even zijn we weer samen.

Maikel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s