Live your life!

 

Shit! Ik lig me hier toch een partij chagrijnig te zijn! Het mooie is dat ik eigenlijk nooit écht chagrijnig ben. Ik heb m’n momenten, maar die duren geen uren. Mijn mening is dan ook dat dit menselijk is. Je kan nooit altijd vrolijk zijn.

Als ik chagrijnig ben ga ik denken aan mensen die me inspireren. http://ontmaagding.wordpress.com
is zo’n voorbeeld dat mij in laat zien dat er voor mij geen reden is om chagrijnig te zijn. Oke, ik had met deze 36 graden op het strand kunnen liggen. Maar ik ben dan zo stom om door m’n wekker heen te slapen, om 15.00 uur wakker te worden en te constateren dat je 11 gemiste oproepen hebt, en sms’jes “waar je bent”? Natuurlijk waren ze al weg, en terecht! Ik zou er ook niet op wachten.

Na dik een half uur ontzettend gebaald te hebben van mezelf, ben ik het toch maar positief in gaan zien. Er zijn altijd ergere situaties waar je in kan belanden. Mijn “moodswing” staat in zo’n schril contrast met iemand die vandaag besloten heeft om zijn leven te beindigen.
Wat is kanker toch een ontzettende kanker ziekte! Ja, ik noem het beestje gewoon bij de naam. Het is een kanker ziekte! Ook ik heb iemand die dicht bij me stond verloren aan longkanker, en op dit moment zijn er nóg twee mensen die KEIHARD aan het knokken zijn tegen deze ziekte. En ik kan eerlijk zijn. Beiden zijn officieel opgegeven, en zitten in hun laatste stadium. Wat het nog erger maakt, is dat beide personen kinderen achterlaten van mijn leeftijd. En laten deze twee kinderen nou mijn beste vriendin, en een van mijn allerbeste vrienden betreffen.

Ik luister veel naar ze. Helaas kan ik niet met ze praten, want ik kan me niet indenken hoe het is om op 26 jarige leeftijd je moeder te moeten verliezen. Ik praat natuurlijk wel met ze, maar het is soms belangrijker om je verhaal kwijt te kunnen, en geen meningen te willen horen. Eerlijk gezegd kan ik er ook geen mening over vormen. Ik krijg een enorme brok in mijn keel als ze verdrietig zijn, en moeten huilen. Verder dan een arm om ze heen slaan, ze een dikke knuffel geven, en meehuilen kom ik niet. Want wat moet je erop zeggen?
,,Kut voor je dat je moeder dood gaat, en haar kleinkinderen nooit zal zien?” Dat is zo’n klein dingetje waar je het dan over hebt.
Onlangs hebben ze de “laatste” verjaardag van hun moeder gevierd. Gewoon met het eigen gezin. Hoe erg is dit? Dat je beseft dat het je laatste verjaardag op deze aarde zal zijn.

Nee, dan stelt zo’n chagrijnige bui die ik heb helemaal niets voor! Daarom zeg ik ook: Leef je leven, je weet nooit hoe het eindigt. Haal eruit wat je eruit kan halen, en besef eens extra goed wat je op dit moment hebt! Een relatie, een dak boven je hoofd, een baan, familie en vrienden!
Kijk vandaag je partner nog eens diep in de ogen, (als dat op je van toepassing is) en zeg tegen elkaar dat je van elkaar houd én dat je gelukkig bent met elkaar. Durf tegen elkaar te zeggen dat je vandaag een baaldag hebt! Ga er samen op uit, en doe fijne dingen met elkaar!

Leef je leven… samen, of met vrienden. Het kan zomaar veranderen….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s