Dagje ouder

Daar ik eerst op Hyves mijn blogs neerzette en n WordPress gebruik heb ik mijn blogs gekopieërd naar hier.

Wat kan het toch fijn zijn om een dagje vrij te zijn.
Om na 4 dagen op een rij om 6 uur uit je bed, een keertje uit te kunnen slapen totdat je wakker gebeld wordt om 11 uur…
Altijd fijn, als je het gevoel hebt dat je gemist wordt door iemand. Maar waarom kan dat niet een paar uur later?
Ach ja, maakt ook niet uit. Nu heb ik tenminste iets aan mijn dag.
Dit weekeind ook weinig tot niks uitgevoerd. Gewoon gewerkt, en daarna te lam zijn om überhaupt nog de deur uit te gaan. Zelfs op een zaterdag avond op tijd naar bed.
Dit zou “vroeger” nooit voorgekomen zijn. Toen had ik het idee dat ik heel de wereld aan kon en toch gewoon volle bak op stap gaan, om daarna recht door te gaan naar het werk. Met 0,0 uur slaap.
Je voelde je de hele dag hartstikke brak, maar je had wel een leuke avond/nacht/morgen gehad.
De laatste tijd merk ik dat het allemaal niet meer zo soepel gaat. Na het kampioensfeest/Koninginnenacht/Koninginnedag, had ik het gevoel dat ze me na die paar dagen bij elkaar konden vegen. Ik heb er serieus 2 dagen over gedaan om weer een beetje te kunnen functioneren.

Word ik inderdaad ouder? Kan mijn lichaam het niet meer aan, of stel IK me aan??
Ik weet het niet. Ik hou mezelf voor dat het allemaal wel meevalt. Maar als ik dan een keer de fout maak, om tot 8 uur in de morgen door te gaan; ben ik een paar dagen van de leg.
Van mensen om me heen hoor ik ook, dat het niet meer is zoals vroeger. Iedereen gaat wat bewuster leven, terwijl je er vroeger schijt aan had. “Je leeft maar één keer, dus gas geven”, was het motto.
Op zich nog steeds mijn motto, maar wel met mate.
Maar ach, misschien komt ooit de tijd dat ik thuis achter de tv zit met een pilsje in mijn hand én mijn Golden Retriever voor mijn voeten.
Terwijl mijn vrouw de kinderen in bed aan het leggen is.
Is dat dan het toppunt van oud worden, of hoort het zo te zijn.
Want het blijkt toch een norm te zijn om hier aan te voldoen. Een norm van het leven: Geboren worden, naar school, studeren, op stap gaan, werken, vrouw + kinderen (misschien een Golden Retriever, met als toppunt een mooie grasmat voor het huis én het liefste een wit hekje eromheen), kinderen opvoeden, kinderen naar school, kinderen het huis uit en om daarna te genieten van de welverdiende VUT. Samen met je vrouwtje.
Ach ja, wat dat betreft is het leven opzich saai. Want alles staat toch wel vast. Je wordt geboren en uiteindelijk ga je weer. Hoe je het verder indeelt ligt aan jezelf.

Als ik dit zo terug lees, ziet het er allemaal erg depressief uit. Maar dat is het niet. Het is realisme, want zo is het nou eenmaal. Ook dat hoort bij het ouder worden. Je gaat bewuster met alles om. Realistischer. Er zijn zelfs mensen die tot augustus aan de Fanta gaan, omdat men erachter is gekomen dat het overvloedige alcohol gebruik niet goed is voor hun sociale leefomgeving. (Ik noem verder geen namen…)
Ik zou zeggen: Carpe Diem, pluk de dag want het leven is te mooi om stil te zitten!

Maikel


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s